วันพุธที่ 14 มีนาคม พ.ศ. 2550

บ้านของฉันอยู่ในหมอกจาง ๆ (จริง ๆ ทึบ) และควัน (จริง ๆ แล้วมีแต่ควันและฝุ่นไม่มีหมอก)

ตอนนี้บ้านของฉันและเพื่อนบ้านกำลังย่ำแย่...หายใจไม่ค่อยออก
ฉันมองไม่เห็นภูเขาเหมือนเคย ฉันมองไม่เห็นถนนข้างหน้า
ฉันแสบตา ฉันแสบจมูก
ฉันพกผ้าคาดจมูกกรองฝุ่นในกระเป๋า และฉันก็เห็นหลาย ๆ คนคาดผ้าปิดจมูกตามท้องถนน
ฉันสงสารคนเดินถนน ฉันสงสารคนที่อยู่นอกบ้าน
ฉันอยากซื้อหน้ากากแจกทุกคน
ฉันอยากปลูกต้นไม้อีกหลาย ๆ ต้น

แต่
ฉันเรียนรู้ที่จะอยู่กะฝุ่นควัน

ข้อดีของฝุ่นควัน
1. เมืองเชียงใหม่ดูเป็นภาพฝันเมื่อวันวาน เหมือนอยู่ในเมืองโบราณ
2. แดดไม่แรงเหมือนเก่า ไม่ค่อยร้อน
คิดได้แค่นี้แหล่ะ เฮ้อ...

ไม่มีความคิดเห็น:

Blog Archive

About Me

รูปภาพของฉัน
Living life peacefully in my small place. Waiting for 'strangers' who will soon become friends.