สะบายดีเวียงจันทน์ ภาค ๓

สืบเนื่องจาก..

แว๊บๆ...โชคชะตานำพาให้อิฉันกลายเป็น ซุดซิด อินลาว อีกรอบ
แต่คราวนี้ เป็น ซุดซุด อิน เวียงจันทน์ จ้า
---------------------
ที่ทำงานจัดสัมนา ที่เวียงจันทน์ ช่วง ๒๓ - ๒๖ พฤษภาคม ๒๕๕๐
แฮ่ๆ อิฉันเก๊าะเลยได้ไปกะเค้าด้วยเจ๋าค่า

+==========================+

วันสุดท้ายที่เวียงจันทน์ (๒๖ พค. ๕๐)

ตื่นเช้าอีกละ (ประมาณ ๖.๓๐ น.) ด้วยความอนุเคราะห์จาก พฟจ. กว่าจะดูทีวีนิดหน่อย อาบน้ำ แต่งตัว เก็บของ ทานข้าวเช้า (เมนูเดิม) เก๊าะพอดีเวลานัด...

มีไกด์จำเป็นทั้งหลายดังนี้ คุณซิวิไล กะคุณจันสมัย (คุณหมอฟันน่ารักแฟนซิวิไล) คุณเดซานุรัด คุณตุ้ย (เพื่อนซิวิไลและเดซา) และ คุณชิดตะพง ส่วนผู้ร่วมเดินทาง คือ ฉานนนน พฟจ. เจ้ ซาชิโกะ ซายากะ และบูกี้ มีรถ ๒ คัน แต่อิฉันได้ไปกะรถของ คุณตุ้ย KIA แนวแวนสีขาว นั่งสบ๊าย สบาย ส่วนน้องหนูญี่ปุ่ง และบูกี้ไปกะรถชิตตะพง

ที่แรก: ประตูไซ

(คราวนี้ได้ไต่ถึงยอด...แฮ่กๆ..เหนื่อยโคตร) เสียค่าผ่านประตู (เพื่อเอ๊กเซอซายลดต้นขาและเพิ่มกล้ามเนื้อน่อง) คนละประมาณ ๑๒ บาท ดูรูปเองแล้วกัน...

--ก่อนเดินขึ้น โห๊ย..สบาย สบาย...--

--ขึ้นไม่กี่ชั้น เริ่มเหนื่อย แต่ก็ยัง สบาย โอยยยย แฮ่กๆ--

--ก่อนถึงบันไดเวียน โห๊ย...เหนื่อยว้อย.... ทำใจต้อยนึงก่อนขึ้น เลยแช๊ะรูป น้องหนูบูกี้ จุดอ่อนประจำทริป ให้..แต่เหนื่อยมั่ก..มือสั่น ภาพเลยสั่นไหว-- -*-

--ถึงคราวตัวเองต้องขึ้นมั่งแล้ว...โอย...เวียนหัว--

--ขึ้นมาแล้ว...เพื่อมาถ่ายรูปหยั่งงี๊.... แหะๆ ก็ที่มันแคบมั่กๆ ไม่รู้จะไปอยู่ไหนดี มีให้ยืนเท่าที่เห็น สี่มุมเมือง-- รูปนี้ หน้าชื่น เหงื่อโซม--

--ภาพมุมสูงรถเข็นขายผลไม้และบาแก๊ต แถมให้จ้า--

ที่สอง: พะทาดหลวง

พะทาดศักดิ์สิทธิ์ของชาวลาว...มีอนุเสาวรีย์พระเจ้าชัยเชษฐา (เหย..ถูกมั้ยนี่)

และ บริจาคตามจิตศรัทธาเพื่อรับดอกไม้ ธูป เทียน บูชาองค์พะทาด..

ตลอดทางที่จะขึ้นพะทาด จะมีภาพศิลปะติดฝาผนังเรียงรายกันเป็นแนวยาว แต่เปิ้นบ่ให้ถ่ายรูปเด้อ...ที่นี่..สวยจริงๆ แต่ร้อนหลายๆ

--รูปหมูอุ๊ด-อุ๊ด--

ขอเม้า..บูกี้หลงอีกแล้วค้าบพี่น้องค้าบ...แต่ฮากว่าคือ ไอ่คนที่บอกจะไปตาม กลับไปนั่งหลบร้อนใต้ต้นตาล ฮายิ่งกว่าคือคนที่จะไปตามไอ่คนอาสาจะไปตามชุดแรก (งงบ๊อ) ก็เดินไปหาเพื่อไปนั่งสมทบด้วยกัน...โอ....ส่วนไอ่คนที่หลง..ก็นั่งอยู่ใต้ต้นไม้อีกต้นไม่ไกลกันนั่นเอง.........-*-" อารายกันนี่...(เรื่องอันสับสนนี้ ซาชิโกะมีหลักฐาน...แต่ไม่ได้ส่งมาให้เราดู แห๊มมมมม เซี้ยดายจั๋ง....) โอย..อากาศฮ้อนจั๋งซี๊....ปรอทในรถคุณตุ้ยวัดได้ ๔๐ องศาพอดิบพอดี..โอย...ดำ..ดำ...ซุดซิด...ชักจะหมดสนุกแล้วนะ...ดำว้อย....

ที่สาม: คิดว่าจะหมดสนุก แต่พอมาเจอที่สามนี่...ลืมความร้อนและความดำ (แหะๆ..จริงๆคิดอยู่นิดหน่อย)..เพราะได้ไป หอพระแก้ว หรือ วัดพระแก้ว ของลาวนั่นเอง ..

เป็นที่ที่พระแก้วเคยมาประดิษฐานอยู่..สวยจัง สวยจัง...มาที่นี่ได้เห็นแร่หยกด้วย

ข้างในบ่ให้ถ่ายรูปน้อ.....เสียดายจัง...

--คาดว่าเป็นทางระบายน้ำ (ด้านนอก) แกะสลักสวยงามเป็น ราหู (น่าจะใช่..มั้ยนะ??)

แช๊ะ สุดท้าย ก่อนจาก

ที่สี่: ตรงกันข้ามกันกะหอพระแก้ว สวยอีกแล้ว เสียค่าบำรุงวัดไปประมาณ ๒๕ บาท ชื่อ วัดสีสะเกด เป็นวัดเก่าแก่ที่อยู่รอดปลอดภัยจากสงคราม..

เจ้บอกว่าที่รอบๆ โบสถ์น่ะ เรียกว่า ศาลาราย ..ศาลาเรียงรายกัน...ที่ผนังของศาลา เจาะรูเก็บพระองค์เล็กๆ ไว้เสมือนเป็นกรุพระ..

เสียดายที่ต้องรีบไปทานข้าว เดี๋ยวจะไม่ทันเวลา...ไม่ได้เข้าไปข้างใน..ถ่ายรูป สิม ข้างนอกเฉยๆ

แล้วก็มีของแถมเป็นภาพวาดธรรมดา แต่ชอบ ที่อยู่หลังกู่ (ที่เก็บกระดูก) ในบริเวณวัดสีสะเกด

ที่ห้า: อิ่มอร่อย

แต่กว่าจะมาได้...ลุ้นชะมัด นึกว่าจะพาไปกินฝั่งไทย เพราะมาไกลมาก...เกือบถึงสะพานมิตรภาพแล๊ววววว..แต่อร่อย แซ่บหลาย คุ้มค่ากับการเดินทาง...รู้ภายหลังเป็นพื้นที่ศึกษาของซิวิไลนั่นเอง....อร่อยมั่กๆค่า... (พับแล้วพับอีก = พุง)

ที่หก: รีบบึ่งล้างหน้าล้างตา รอเวลารถมารับกลับข้ามฝั่ง ดินแดนไทย...นั่งหลับไม่เท่าไหร่ก็ถึงด่าน...ไปดูดิวตี้ฟรี ซะหน่อย..อยากซื้อ เขยลาว ฝากพ่อ..แต่ต้องไปพักเที่ยวที่หนองคายต่ออีกหนึ่งวัน ของก็เยอะแล้ว (เอากระเป๋าใบเล็กของพ่อมาอ่ะ)..เลยตัดใจ..ไม่ซื้อ แต่ของเยอะมากกกกกกก...กิเลสขึ้นอยู่เป็นพักๆ..ฝนทำท่าจะตก... เสียค่าผ่านด่านที่ลาว ประมาณ ๑๐ บาท แล้วก็ขนของลง เพื่อรอคุณปู่ (พ่อ.เอกกมลมารับ)

พายุตั้งเค้าแร้วววววว....รถคุณปู่โคตรเจ๋ง...Austin Jeep ได้มาเมื่อสมัยลาวแตก...กลับไปได้ถ่ายรูปกะรถอีกเป็นกระบุงโกย.. (แต่เอามาแค่ภาพเดียวพอ..เดี๋ยวจะเบื่อง่า)

ถึงบ้านอาบน้ำ และออกเดินริมโขง ณ ท่าเสด็จ ยืนมองฝั่งลาว....เฮ้อ..เย็นสบาย..ฝนคงตกไกลๆ...

ไม่นานอ.เอกกมลและอ.โกสุมภ์พาไปทานข้าว ที่ร้าน ริมโขง (เอ..ชื่อนี่เปล่าหว่า??) อร่อยซู๊ดๆ...

ต่อจากนั้นก็พาไป เจดีย์กลางน้ำ...(องค์เจดีย์ จริงๆ อยู่ใต้น้ำ) เลยสร้างจำลองขึ้นมา ใกล้ๆกันบนฝั่ง แต่น่าเสียดายมืดแล้ว ถ่ายรูปบ่เห็นแน่แท้...

ตั้งใจจะไปกินนมกัน แต่ฝนก็ปรอยๆลงมา..ชวดอีกและ...อาจารย์ใจดีพาไปทานขนมในเมืองกัน..แต่ว่า.ไม่เป็นอย่างที่คิด นึกว่าจะเป็นขนมหวานธรรมดาๆ แต่กลับเป็นขนมหวานน้ำแข็งไสแก้วยักษ์ซะนี่...เฮ้อ...วันนี้ไหง๋อิ่มมมมมมขนาดนี้นะ.. กลับไปนอนแผ่ และหลับสบายยยยยยย ..

การเดินทางแถบอิสานยังไม่หมด รอต่อ เรื่อง "สวัสดีหนองคาย" จ้า

---^oo^ ---

--อุ๊ด อุ๊ด อี๊ด อี๊ด --