เรื่องเริ่มต้น ณ เวลาเย็นย่ำ ค่ำ- ค่ำ ของวัน พฤหัสฯ ที่ 28 กพ 51 ต้นบุญกำลังป่วนหนัก แสบเข้าไส้ ยัยแม่ (ผู้ที่พึ่งจะฟื้นจากหวัดลงกระเพาะได้ไม่นาน) โมโหสุดขีด บอกให้ทำอะไรก็ไม่ทำ ดื้อก็เท่านั้น พูดอะไรไม่ฟังก็เท่านั้น ความอดทน ยัยแม่ ที่ตึงเปรี๊ยะๆ ก็ขาดผึงงงงงงงงงงง อย่างแรง!
ยัยแม่ตะคอกไอ่จิ๋วแสบต้นเหตุ ว่า "ออกไปเลย อย่างไปไหนก็ไป ไปเลย!"
มิใย ยัยแม่ จะพูดดุดันขนาดนั้น แสบน้อย ก็มิได้ลดดีกรีความแสบประจำตัวลง เพียงแค่ทำหน้าจ๋อยลงเล็กน้อย แล้วค่อยๆ ย่องไปกองของเล่น พร้อมหยิบกระเป๋านักเรียน .. เปิดกระเป๋าออก .. แล้วค่อย ๆ เอาตัวต่อจำพวกเลโก้ และอื่น ๆ หย่อนใส่กระเป๋าจนเต็มพื้นที่ รูดซิปปิด สะพายเป้ ... เดินช้า ๆ ไปที่ประตูบ้าน แล้วก็หันมาบอกยัยแม่ว่า "หม่ามี๊ เปิดประตูให้หนูหน่อย" -^-"
ยัยแม่ล๊อกประตูบ้านไปเรียบร้อยแล้ว บู เลยเปิดไม่ได้)
ยัยแม่เริ่มชะงักและงงงัน..แต่ป๊ะป๋าเริ่มหัวเราะคิกคักเบาๆ (กลัวบูได้ยินเดี๋ยวความแสบจะทวีคูณ)
ยัยแม่ งง แต่ยังคงเก๊กเสียงเข้มถามไอ่แสบว่า "อะไร! จะไปไหน!"
ไอ่แสบน้อยสะดุ้งเล็กน้อย หน้าจ๋อยลงนิดหน่อย แล้วก็ (ยังอุตส่าห์) ตอบ ยัยแม่ ว่า "จะไปบ้านคุณตายาย" -*-""
คิก คิก คิก คิก คิก คิก คิก คิก คิก คิก คิก คิก คิก คิก คิก คิก...(เสียงหัวเราะของป๊ะป๋าเริ่มดังขึ้นเรื่อยๆ เป็นเสมือน background บทสนทนานี้)
ยัแม่อึ้งไป..จะหัวเราะเดี๋ยวก็เสียแผนสร้างภาพยัยแม่จอมโหด.. ถามกลับไปอีกด้วยน้ำเสียงโหดระดับ 1 (เริ่มลดระดับความโหดลงเรื่อยๆ) "อะไร! แล้วใครจะไปส่ง จะไปยังไง ห๊า!"
ต้นบุญเริ่มทำหน้าไม่ถูก..หันซ้ายๆขวาๆ แล้วก็ตอบว่า "ป๊ะป๋าขับรถไปส่งหนู"
55555 ป๊ะป๋าทนไม่ไหวแล้ว...... ยัยแม่ ก็ทนไม่ไหวแล้ว ....555555
เฮ้อ...ต้องจำไว้เป็นบทเรียน อย่าเล่นมุกนี้กะหนูบูอีก ไม่งั้น ออกจากบ้านจริง ๆ แหง๋มๆ ...เฮ้อ...ไอ่บู
2 ความคิดเห็น:
น้องบูที่น่ารัก อีกหน่อยโตขึ้นคงมีบล็อกของตัวเองแล้วคงเขียนเม้าท์น้า/อานุ๊กแน่ ๆ เลย อิอิอิอิ
Hello. This post is likeable, and your blog is very interesting, congratulations :-). I will add in my blogroll =). If possible gives a last there on my blog, it is about the TV de LCD, I hope you enjoy. The address is http://tv-lcd.blogspot.com. A hug.
แสดงความคิดเห็น